asrevyam on 08 Haziran 2010 18:25 ]

Aşk, Ayrılık, Gözyaşı ve Ölüm
Tüm aşk sözcükleri beklemekten yoruldukları için teker teker fire vermeye başladılar sevgili.
Kaynak: ForumPaylas.net [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Önce ilk sırayı “aşk” aldı. Ben olmasam diğerlerinin ne anlamı kalırdı ? dedi geceye kendinden emin tok bir sesle.

Gece şöyle bir silkindi uzun uzun aşkı seyrettikten sonra sözü devraldı dedi ki:

Ey aşk !Tüm aşklar geceleri dile gelir ve yüreklerde meydana gelen duygusal kıvılcımların özü bende gizlidir. Sen damla damla yağarken gönüllere geceleyin, dört duvar arasında insanlar benim sayemde gözyaşlarından ummanlar meydana getirir.

Sen kendini benle bir mi tutuyorsun ey leyl-i küstah diye şahlandı “gözyaşı”
Benim kalpte sızıların çağladığı umman, benim gönüllerden kopup gelen sevdanın ilk durağı olan kahraman.

Ben olmasam yumuşar mı sanıyorsunuz gönüller? Öz yanacak ki göz ağlasın göz ağlayacak ki aşıklar birbirine daha çok bağlansın.

Sen ağlayana değil ağlatana bak dedi “ayrılık”

Benim aşık ile maşukun arasını açan düşman. Eninde sonunda tüm aşklara bir yerden bulaşır yakarım canlarını.
En kötü düşman benim! Benden daha kötü kim olabilir ?

Ben diye cevap verdi bir ses. Bu öylesine soğuk öylesine korkunç bir sesti ki aşk ayrılık gözyaşı hepsi bir anda sus pus oldular.

Ben dedi : Ben ansızın çalarım kapıları
Ne aşk bırakırım orta da ne gece ne gözyaşı ne ayrılık
O kadar yakarım ki canı kavururum kalpte sızı aşkları

Kimim ben diye merak edenlere söyleyeyim.

“ölüm”’üm ben.

Ben gelmeden itiraf edin sevginizi tez elden

FATMA TÜ ZEHRA KANAR

asrevyam on 08 Haziran 2010 18:26 ]

Eylüldü…

Nadasa bırakmıştım yüreğimi
Kızıl sonbaharlarda terk-i diyar etmiştin düşlerimi
Kırkikindilerdi yağan sağnak sağnak
Bu bana kurmuş olduğun en büyük tuzak…

Bana sensizliği armağan ettiğin zaman;
aylardan eylül mevsimlerden sonbahardı..

Ben seni hiç bulmadım ki sevgili hep aradım,hep aradım
sokakların seni çıkarmadı karşıma görüş mesafesini sıfırladı
son durak son hayallerimin son merkezi olmaya çalıştı hep
Şimdi bu kaçıncı sokak bu hangi şehir ey yar nerdeyim?

Kokunu miras bıraktığın zaman;
aylardan eylül mevsimlerden sonbahardı..

Düşen her bir yaprak korku salıyor yüreğime
Aklıma düşüyorsun ; bir sus sarıyor bedenimi
bir sus yar bir sus yüreğimi kanatan bir sus….
Susuşumun Özne’si sen yüklemi kayıp bir sus
Susma sırası bende artık…

Cümlelerim öksüz kaldığı zaman;
aylardan eylül mevsimlerden sonbahardı..

Mezarlığın karşısından bir uğultu geliyor
Beni çağırıyorlar vakit geldi diyorlar vakit geldi
Sende bizdensin diyorlar ; sende aşk şehidisin…
Bu Eylül bu bahar bırakmaz beni ey sevgili

Feryadıma umutlar yeşerttiğim zaman;
aylardan eylül mevsimlerden sonbahardı..

Hüzün yağmaya başladı şehr-i İstanbul’a

Sensizlik çakıyor yine nimbus bulutlarında
Şimdi kanıyorum en derinden
bedenim nerden geldiği belirsiz şimal rüzgarlarına kapıldı

senin beni kara kara topraklara bıraktığın zaman;
aylardan eylül mevsimlerden sonbahardı..

(20.07.2008 22.10)

Fatma tü Zehra Kanar