Ateş bir gün suyu görmüş yüce dağların ardında sevdalanmış onun deli dalgalarına. Hırçın hırçın kayalara vuruşuna, yüreğindeki duruluğa demiş ki suya: Gel sevdalım ol,hayatıma anlam veren mucizem ol… Su dayanamamış ateşin gözlerindeki sıcaklığa al demiş; Yüreğim sana armağan… Sarılmış ateşle su birbirlerine sıkıca, kopmamacasına… Zamanla su, buhar olmaya,ateş, kül olmaya başlamış.Ya kendisi yok olacakmış, ya aşkı…Baştan alınlarına yazılmış olan kaderi de yüreğindeki kederi de alıp gitmiş uzak diyarlara... .

Bir adam anlatıyor ve bir avukat dinliyor: Karımı 1998′in sonbaharında kaybettim…Yedi senelik evliliğimizin iki senesini kanser tedavisi için hastanelerde geçirmiştik. Karım , her evlilik yıldönümümüzde ikimizin fotoğrafını çerçeveler, “Bunlar bizim hayatımızın gölgeleri” derdi.. Öldüğünde,yedi tane resmimiz vardı.97′in bir gecesinde onu aldattım.Oysa ona sürekli onu ne kadar çok sevdiğimi ve sonsuza kadar sadık kalacağımı söylerdim. Ölmeden iki hafta önce yine aynı şeyi tekrarladım. Tuhaf bir gülümsemeyle baktı bana... .

Aşkın aniden kapımı çalıvereceğini tahmin edemediğim ve izin almadan yüreğimi köşeye sıkıştıracağını düşünmedim.Göz göze geldiğimiz anda. Başımdan aşağıya buzlu su dökülmüş gibi hissettim. Bakışları içimi titretti, bilmediğim, tanımadığım bir dünyanın kapıları açılıverdi önümde… Kimde, neydi, hangi sınıfta öğrenciydi, daha önce onu görmemiştim. Bütün gün bu sorularla boğuştum. İlk şoku atlatıp kendime geldiğimde okulda onu aramaya başladım. Gerçeği öğrenmem hiç zor olmadı tabii ki! Suratıma tokat gibi çarpan gerçeği… O... .

İnsan kendinden başkasını çok sever mi ? Aşk, öyle birşey ki sevdirir. Hayatta bir çizgi vardır çizginin sag tarafı mutluluk sol tarafı hüzündür. İnsanlar genelde çizgidirler, duygularını dengeler. Ne hüzün ne mutluluk ? Eger kendinden çok sevdigin biri varsa o sana dengeni şaşırtır. Çok mutlu oldugun an, bir anda çok mutsuzda olabilirsin. İşte sevgi böyle birşeydir. Dünyada iki kelimeyle cenneti, küçük bir kırgınlıkla cehennemi yaşatır. Ama ne kadar küs olsan da, kızgın olsanda, onun var oldugunu, senin oldugunu bildigin sürece en mutlu sensindir.... .

Yine mi dönüyorum hüzünlü saatlere?Oysa geceye beş kala çağırışlarını duymuştum. Belki sensindir diye bir umut kapladı içimi… Nafile, sana uzanan bütün yollar kapalı…Öğrendim..Evet geç de olsa öğrendim bunu, çok geç olsa da…Uzaklardan bir ses olmak istedi bir dostum, uzaklardan bir el…Üşüme diye… Olamadı,olamazdı,yokluğun herşeyden daha soğuktu. Yokluğun soğuk,yokluğun buz gibi… .   →

Arkadaş gibiydik herşeyden öte gözleri bakışı her şeyiyle onu çok seviyordum liseye başlamıştım büyümüştüm aynı mahallede büyüdük ilklerde bişey hissetmiyor sanıyordum ama bana karşı bakışları dokunuşları benim aklımı alıyordu onu düşünüyordum her gün daha fazla herkes bizi abi kardeş gördüğünden rahattık saatlerce konuşuyor sohbet ediyorduk kıskanıyordumda onu bir tek beni o güldürüyordu gizlice bira içerdik erkek arkadaşlarımda oldu onu severken artık onsuz olmuyordu kalbimin her zerresine artık onu yazıyordum sadace o vardı bende bir... .

Genç adam kollarında bir buket çiçek, sahile koşarak geldi. Gözleri şöyle bir sahilde gezindi, aradığını göremeyince ilk gördüğü banka oturup sevdiğini beklemeye başladı. Ellerinde yine her zamanki çiçeklerden vardı. Sevgilisinin en sevdiği çiçekler bunlardı. Kırmızı, kıpkırmızı, kan kırmızısı güller… Sanki dalından yeni koparılmış gibi tazeydiler. Buram buram sevgi kokuyor, aşk kokuyor en önemlisi de özlem ve hasret .   →

10. Sınıf İngilizce dersinde yanımda bir kız oturuyordu onun için enim en iyi arkadaşım diyordum… ama ben onun ipek gibi saçlarına bakıp onun benim olmasını istiyordum… Ama o bana benim ona baktığım gözle bakmıyordu bunu biliyordum, dersten sonra kalktı ve geçen gün sınıfta olmadığı için o günün notlarını istedi ona notları verirken bana teşekkür etti ve yanağımdan öptü. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum… 11. Sınıf Telefonum... .